Prototyp 1,2. Następca Polskiego Fiata 125p.

Na przełomie lat 70. i 80. coraz liczniej zaczęły pojawiać się sygnały i opinie wygłaszane publicznie, że Polski Fiat 125p starzeje się i przydałby się jego nowocześniejszy następca.
Szerszy rozwój tej idei hamował jednak ciągle ogromny popyt na te samochody, znacznie przewyższający podaż.

Prototyp samochodu nazwanego roboczo „1,2”, zbudowany w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji w Warszawie /Archiwum Tomasza Szczerbickiego
Prototyp samochodu nazwanego roboczo „1,2”, zbudowany w Przemysłowym Instytucie Motoryzacji w Warszawie
/Archiwum Tomasza Szczerbickiego

Polscy inżynierowie związani z motoryzacją głosili konieczność daleko idących zmian lub chociaż bardzo zaawansowanych modernizacji. Fabryka też przytakiwała takim twierdzeniom, lecz opieszale działała w kierunku ich realizacji.
Nie było w ich interesie robienie “rewolucji” na taśmie produkcyjnej, skoro towar, który produkowali, sprzedawał się jak świeże bułeczki, a zamówień było zawsze na 2-3 lata w przód.
Trzeba było jednak iść ku nowemu lub chociaż stwarzać takie wrażenie.
Ośrodek Badawczo Rozwojowy Fabryki Samochodów Osobowych w Warszawie, wspólnie z Przemysłowym Instytutem Motoryzacji, rozpoczęły w 1981 roku prace nad nowym samochodem, planowanym na następcę Polskiego Fiata 125p. Projektowany pojazd nazwano roboczo “1,2”, gdyż jednym z założeń było zastosowanie w wersji podstawowej silnika o pojemności skokowej 1200 cm³.

Zobacz prototyp 1,2 (4:20 min filmu):

Po roku w halach PIMOT-u powstał pierwszy egzemplarz przedprototypowy. To pozornie szybkie tempo spowodowane było faktem, że nie tworzono pojazdu od zera, lecz oparto się w dużej mierze na pojeździe już istniejącym na rynku.

Czytaj więcej na http://nowahistoria.interia.pl/

Szukajcie – znajdziecie czyli Twitter @T_Szczerbicki #tomaszszczerbicki
Tomasz Szczerbicki
https://www.facebook.com/tomasz.szczerbicki.5
https://plus.google.com/u/0/106319698148660186983/

Rajdowe aspiracje PRL: Polski Fiat 125p – model Monte Carlo i Akropolis

Już jest kolejny artykuł publikowany na łamach http://nowahistoria.interia.pl/ Tym razem coś o samochodach wyścigowych.

“Na przełomie 1973 i 1974 roku zaprezentowano publicznie dwie sportowe wersje Polskiego Fiata 125p, z nazwami zaczerpniętymi z rajdów, w których wozy FSO odnotowały swoje największe sukcesy: Monte Carlo 1600 i Akropolis 1800.

Samochód polski fiat 125p, na którym w 1973 r. przeprowadzono udaną próbę bicia rekordu w jeździe długodystansowej. Dziś w zbiorach Muzeum Techniki w Warszawie
Samochód polski fiat 125p, na którym w 1973 r. przeprowadzono udaną próbę bicia rekordu w jeździe długodystansowej. Dziś w zbiorach Muzeum Techniki w Warszawie

Pojazdy powstały przez zamontowanie w karoserii Polskiego Fiata 125p silników – 1600 cm³ i 1800 cm³ – pochodzących z włoskich modeli Fiata.

Przeznaczeniem tych wozów były zmagania sportowe, głównie w rajdach. Pierwszymi egzemplarzami sportowych Polskich Fiatów startowali kierowcy fabrycznych FSO. Niewielka partia trafiła też do wolnej sprzedaży.

Wozy rajdowe zespołu fabrycznego FSO różniły się nieco od rajdówek oferowanych prywatnym odbiorcą. Powstał nawet folder reklamowy, który wydrukowano w nakładzie zaledwie 500 egzemplarzy. W sprzedaży dewizowej wersja Monte Carlo kosztowała około 3400 dolarów, a Akropolis – 3600 dolarów.

Były to sumy wysokie, jak na ówczesne czasy i realia Polski. Dla przykładu, standardowy model Polskiego Fiata 125p kosztował wówczas około 1800 dolarów.

Najprawdopodobniej (różne źródła podają odmienne dane) wielkość produkcji wynosiła około 800-900 sztuk Polskiego Fiata 125p Monte Carlo i około 50 sztuk wersji Akropolis. Wytwarzanie obu sportowych wersji zakończono w 1975 roku. “

Do lektury całego materiału odsyłamy tradycyjnie do strony nowahistoria.interia.pl

Szukajcie – znajdziecie czyli Twitter @T_Szczerbicki #tomaszszczerbicki
Tomasz Szczerbicki
https://www.facebook.com/tomasz.szczerbicki.5
https://plus.google.com/u/0/106319698148660186983/